Faktoring


Faktoring polega na wykupie wierzytelności przedsiębiorstw, które nie są przeterminowane. Wierzytelności, które są wykupowane pochodzą z tytułu dostaw towarów i usług. Firmy, które świadczą usługi faktoringu czyli faktorzy mają za zadanie dostarczenie przedsiębiorstwu środków finansowych pod nieuregulowane faktury, dotyczący nie tylko sprzedaży krajowej ale również i eksportowej. Istnieje możliwość uzyskania 90% wartości wystawionych faktur, podczas wysyłania towarów do odbiorców, zaś pozostała część zostaje wypłacona po zapłacie należności na konto faktora. Firma korzystająca z faktoringu uzyskuje natychmiastowe finansowanie, dzięki czemu spłaca zobowiązania, planuje i zarządza finansami.

Dla kogo przeznaczony jest faktoring?

  • Przede wszystkim na firm, które prowadzą sprzedaż z odroczoną płatnością
  • Dla firm w których niezbędna jest elastyczność finansowania
  • Dla firm, które utrzymują stałą współpracę z odbiorcami
  • Dla firm, które chcą realizować strategię zwiększenia obrotów.

W związku z ryzykiem związanym z niewypłacalnością dłużników wróżniamy 3 rodzaje faktoringu.

  1. Faktoring właściwy (bez regresu), który polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych oraz przejęciu ryzyka, które jest związane z niewypłacalnością dłużnika. Faktor jest zobowiązany do egzekwowania należności od dłużnika, świadczy to o tym, że instytucja faktoringowa dokonuje oceny wypłacalności dłużnika. Koszty faktoringu pełnego są większe niż w przypadku pozostałych form. Wysokość dyskonta zależy od oceny ryzyka przez faktora.
  2. Faktoring niewłaściwy(z regresem) polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych bez przejęcia ryzyka, które jest związane z niewypłacalnością dłużnika. W sytuacji kiedy dłużnik nie spłaci należności, faktorant jest zobowiązany do uregulowania należność wobec faktora a następnie samodzielnie dochodzić swoich praw wobec dłużnika.
  3. Faktoring mieszany jest to połączenie faktoringu właściwego i niewłaściwego. Faktoring polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych wraz z ryzykiem niewypłacalności dłużnika, ale jedynie co do określonej w umowie wysokości. W przypadku niewypłacalności dłużnika zadłużenie do ustalonej kwoty pokrywa faktor, zaś powstałą nadwyżkę, który jest powyżej określonego limitu – faktorant. Jeśli zadłużenie zmniejszy się np. w związku z rozpatrzoną reklamacją, wtedy ryzyko niewypłacalności przesuwa się z faktoranta na faktora.